Hoe onderzoek ook interessant kan zijn | Week 15

Een week met grote plannen. Veel gesprekjes. Een tegenvaller en nieuwe kansen!

Ik ben zelf geen groot voorstander van traditioneel onderzoek. Naar mijn idee zit er heel wat ‘overload’ in. Volgens mij kan je met minder ‘officiële’ maniertjes veel meer bereiken. Voor mij zit in Human Centered Design de tools om onderzoek interessant te maken!

Design Thinking Toolkit en GTD (aka gesprek Stefan)
Daar zit ik. Een dag voor het weekend van week 15. “Nog één weekend, 2 dagen, en dan begint het feest!” Ik mag bezig met het project HR ‘tool’.

En ineens land de realiteit. Shit! Heb ik wel genoeg basis om dit project aan te kunnen? Begrijp ik het probleem wel goed genoeg? Kan ik dit wel? Ik weet dat ik het Human Centered Design proces ga volgen, maar in welke volgorde zal ik dat doen? Wat is handig? Wat is een goede strategie?

Gelukkig zit er iemand binnen Concept7 die deze kennis wel heeft. Wie anders dan Stefan Wobben. Ik heb mijn ideeën bij hem voorgelegd. Een van die ideeën was om te beginnen met een prototype i.p.v. onderzoek. Dit leek Stefan op zich wel een goed idee. Ik heb er uiteindelijk voor gekozen om het gehele proces te doorlopen. Dus niet eerst een prototype te bouwen. Stefan heeft mij de Design Thinking Toolkit aangeraden als houvast voor het HCD proces. Samen met het werkboek is dat zeker een mooie houvast.

Tot slot kwamen we tot de conclusie dat ik Getting Things Done het beste kan gebruiken als ‘management’ tool. Aangezien ik daar van alle planning tools het meeste verstand van heb. Vette combi Design Thinking/HCD en Getting Things Done.

Na het gesprek met Stefan heb ik er helemaal zin in!

Begin met een ontwerp-uitdaging (gesprek Annemieke)
Een van de eerste uitdagingen in HCD is het vinden van een ontwerp-uitdaging! Daarvoor ben ik met Annemieke om tafel gegaan. We hebben wat heen en weer gespard om te achterhalen waarom ze precies een HR Tool wil. De kracht van een ontwerp-uitdaging zit in het helder vastleggen van het probleem/de behoefte. Op deze manier is helder wat het doel is van het probleem.

En dan komt de uitdaging, ik had moeite om de ontwerp-uitdaging te begrijpen. Ik dacht dat ik het begreep. Echt waar! En dan ga je praten met mensen en dan blijkt dat ik het eigenlijk helemaal niet begrijp. Dat ik diepgang van gesprekken mis. Daardoor kom ik niet tot de kern van de zaak. Zoals Stefan dat noemde ‘scratching the surface’. Ik raak enkel nog de oppervlakkige zaken.

De ontwerp-uitdaging heeft allerlei verschillende pijnpunten wel gekend. Eerst dachten we dat het probleem zat in ‘overzicht’. Daarna dat het toe maken had met ‘samenwerken’ of ‘beschikbaarheid’. Tot we uiteindelijk terug zijn gekomen bij ‘overzicht’. Want dat is waar het uiteindelijk om gaat. En dit is wat de ontwerp-uitdaging uiteindelijk is geworden: “Ik zou willen dat ik in één overzicht kon zien waar mijn collega’s zich bevinden op welk moment.” Ik hoor je al denken. “Zo’n overzicht maken is zo moeilijk toch niet?”

Ja, ja tot je start met je onderzoek en er opmerkingen komen als. “Is zoiets wel nodig?” “Waarom zouden we het nodig hebben? ” “Information overload.” “Ik weet zo mijn collega’s ook wel te vinden.” “Ik hoef helemaal niet te weten waar mijn collega’s zijn.” En zo ging het nog eventjes door. Gelukkig zijn er ook mensen die wel het nut inzien van zo’n overzicht op één plek. “Het zorgt voor binding.” “Mensen zijn eenvoudiger bereikbaar.” “Kan ik iemand storen of niet?” “Zou er iets aan de hand zijn met mijn collega of is hij gewoon ziek?”. Het is dus gelukkig niet allemaal eenrichtingsverkeer. Maar het zorgde er wel voor dat ik even verward was. Ik had eigenlijk gewoon verwacht dat iedereen hetzelfde zou denken. “Dat gaan we gebruiken, dat hebben we nodig.” Viel dat even vies tegen.

Daarnaast lijkt het of ik niet voldoende informatie van mensen krijg. Dat ligt natuurlijk niet aan de mensen hier. Maar waar het wel aan ligt…

Hulp van buitenaf.
En dan is er ineens hulp van buitenaf! Ik heb bij Stefan voorgelegd dat het voor mij lastig is om echt inzicht te krijgen in wat mensen willen. Waarop hij mij een eenvoudig voorbeeld heeft gegeven. Hij vroeg aan mij. Weet jij waarom Annemieke de HR oplossing wil? Waarop ik antwoordde dat het haar overzicht geeft. Waarop hij antwoordde: “waarom wil ze dat?” Waarop ik in alle eerlijkheid moest zeggen dat ik dat niet wist.

Vervolgens ben ik de ‘waarom’-vraag nog veel nadrukkelijker gaan toepassen in mijn gesprekken. En ineens ontstonden er hele interessante gesprekken. In plaats van ideeën kon ik eindelijk ingaan op de emotie. Dieper graven dan de oppervlakte.

Focus is daar!
En dat zorgt voor focus. Focus in het onderzoek. Het is een flinke uitdaging om op deze manier onderzoek te doen. Het kan je in verwarring brengen en van je idee afhelpen. Maar uiteindelijk geeft het wel ontzettend goed inzicht in je toekomstige gebruiker. Dit maakt dat ik nu de focus heb op wat belangrijk is. Dat is namelijk niet de HR oplossing promoten. Maar enkel een luisterend oor zijn. En om eerlijk te zijn geeft dat best rust! Wanneer er kritiek is, dan is dat geen kritiek op mij of mijn ideeën maar een onuitgesproken gevoel waar de oplossing zou kunnen liggen! Het gaat dan ook niet om ideeën. Maar om luisteren. En tot slot begrijpen.

HR kopie

Bell Curve oftewel extreme users oftewel je doelgroep.
Na een aantal gesprekken begon er een patroon te ontstaan. Er zijn mensen die de HR oplossing nodig denken te hebben. En mensen die het helemaal niet nodig denken te hebben. Toen kwam Stefan met de vergelijking dat dit eigenlijk wel wat lijkt op de Bell Curve. Waar we Super Users hebben en Rare Users. Waar de Super Users de mensen zijn die vóór zijn en de Rare degene die tegen zijn. Dat is positief omdat ik daarmee 2 fronten heb. En doordat ik 2 fronten heb kan ik mooi vergelijken en mensen echt aan het denken zetten.

bellcurve1

Tot slot
Ik vond dit echt een leerzame week! Ik heb echt ingezien wat de kracht is van ‘waarom’. Het stomme is dat ik dat prima kan. Maar op werkgebied vind ik dat lastig ofzo. Misschien ben ik wel bang dat mensen vinden dat ik ‘dom’ ben als ik vragen stel. Wat natuurlijk nergens op slaat. Ik sta nu in ieder geval een stuk zelfverzekerder in het project. Wie weet wat de aankomende weken nog meer gaat brengen!

One thought on “Hoe onderzoek ook interessant kan zijn | Week 15”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>